گزارش تصویری صعود به قله کمتال
ابتدای صعود


شکوفه های بهاری در مسیر قله کمتال

گروه در حال استراحت در تخته بولاغی

بر فراز قله کمتال


برگشت از قله

توضیح اینکه به علت طوفانی و سرد شدن هوا در قله مجالی برای گرفتن عکس دسته جمعی نشد.
ابتدای صعود


شکوفه های بهاری در مسیر قله کمتال

گروه در حال استراحت در تخته بولاغی

بر فراز قله کمتال


برگشت از قله

توضیح اینکه به علت طوفانی و سرد شدن هوا در قله مجالی برای گرفتن عکس دسته جمعی نشد.

مسیر صعود

گلهای زیبا در مسیر گوی زنگی

گروه برروی یخچال

سعید غلام عباسی

محمد حسین پور

محمد حسین پور-علی سیف نژاد-امیر حسین پور

عبور از شیب تند

گروه بر بالای قله




|
ملاحضات |
مدت |
منطقه |
عنوان برنامه |
تاریخ |
ردیف |
|
درختکاری |
۸روز |
عون بن علی |
یاران آباد |
۸۸/۱/۴-۱۱ |
۱ |
|
خانواده |
۲روز |
سیه رود |
کمتال |
۸۸/۱/۱۲-۱۳ |
۲ |
|
|
۱روز |
جزیره اسلامی |
هولاکوخان |
۸۸/۱/۲۱ |
۳ |
|
|
۱روز |
مرند |
یکان کهریز |
۸۸/۱/۲۸ |
۴ |
|
|
۱روز |
طسوج |
فلچ حیدرآباد |
۸۸/۲/۴ |
۵ |
|
خانواده |
۱روز |
منطقه کلیبر |
جنگلهای ازنا |
۸۸/۲/۱۱ |
۶ |
|
صعود دیواره وقله |
۱روز |
سلطان سنجر |
زنوز |
۸۸/۲/۱۸ |
۷ |
|
چهل پله |
۱روز |
آستمال |
ارسباران |
۸۸/۲/۲۵ |
۸ |
|
دربند سراب فنی |
۱روز |
سراب |
تمیق |
۸۸/۳/۱ |
۹ |
|
آبشار گلیچار |
۱روز |
مرند |
گوی زنگی |
۸۸/۳/۸ |
۱۰ |
|
ماه نشان |
۲روز |
زنجان |
لولک |
۸۸/۳/۱۴-۱۵ |
۱۱ |
|
فنی- مرمت و بازسازی مسیر گروه |
۱روز |
کلیبر |
قلعه بابک |
۸۸/۳/۲۲ |
۱۲ |
|
موسی کندی |
۱روز |
ورزقان |
غار موسی کندی |
۸۸/۳/۲۹ |
۱۳ |
|
گل باشلاری |
۱روز |
کندوان |
پیاده روی |
۸۸/۴/۵ |
۱۴ |
|
رستم آباد - رودبار - راجون |
۲روز |
رامسر |
سماموس |
۸۸/۴/۱۱-۱۲ |
۱۵ |
|
سنقر - باختران - الوند |
۶روز |
بلقیس |
همدان |
۸۸/۴/۲۸- ۵/۲ |
۱۶ |
|
آبشار- لمبر |
۲روز |
آغ داغ |
خلخال |
۸۸/۵/۱۵-۱۶ |
۱۷ |
|
سیاه دالان - تنکابن |
۳روز |
علم کوه |
قزوین |
۸۸/۵/۲۸-۳۰ |
۱۸ |
شيوه صحيح گام برداشتن در كوه
قبل از هرچيزی بد نيست بدانيم که تنها راه جلوگيری از ساييدگی مفاصل زانو علاوه بررعايت نکات زير ، تقويت ماهيچه های چهار سر زانو ( بالاي زانو ) می باشد. بهترين تمرين برای تقويت اين ماهيچه ها ، دويدن های منظم و مناسب مي باشد.اگر زمان ومکان مناسبی برای دويدن نداريد مي توانيد از روش ساده و بسيار کارآمد زير استفاده کنيد :
برروي يک صندلی بنشينيد ؛ جفت پاهای خود را بالا بياوريد و آنها را صاف در مقابلتان قرار دهيد. چند ثانيه ای نگه داريد و بعد رها کنيد و دوباره تکرار کنيد. روزهای بعد مي توانيد با قوی تر شدن ماهيچه های پا ، مدت بيشتری آنها را بالا نگاه داريد و يا حتی وزنه های کمی مثل کتاب يا بالشت بر روی آن قرار داريد و تعداد دفعات تکرار را افزايش دهيد.
با رعايت يك سری قواعد ساده مي توانيم با گام برداری صحيح و تقسيم انرژی مناسب از آسيبهای رايج ورزش كوهنوردی اجتناب كنيم. خيلی از دوستان همنورد را می شناسم كه به علت رعايت نكردن همين اصول ساده ، زانوهای خود شان را به دست فيزيوتراپها سپرده اند.
در ورزش كوهنوردی اصلی ترين تحرك بدن بر روی پا ها صورت مي گيرد و بيشترين فشار برروی مفاصل زانو و مچ پا مي باشد. رعايت كردن مواردزير موجب كاهش فشار و شوك وارده بر روی اين نواحی مي باشد:
1- هنگام را هپيمايی بايد تمام كف پا را روی زمين گذاشت و پای باردار ( پايی كه وزن بدن را تحمل مي كند) تا حد امكان بايد به صورت مستقيم قرار گيرد تا فشار وزن بدن از روی ماهيچه ها خارج شده وبرروی استخوانها وتاندونها منتقل شود. البته در شرايطی كه مسير دارای شيب تندی بوده ومجبور به حركت مستقيم رو به بالا باشيم ناگزير از پنجه پا استفاده مي شود؛ ولي استفاده از پنجه پا به مدت طولاني باعث خستگی عضلات پشت ساق پا وكشاله ران خواهد شد واثرسويی بر تقسيم انرژی وزمان بندي برنامه خواهد داشت.
2- استفاده از باتوم تلسكوپی ، بصورت جفت، موجب مي شود كه درهر گام برداری وزن قابل توجهی از پايين تنه برداشته شود وبه بالا تنه منتقل شود وتقسيم مناسب نيرو را باعث شود. البته بايد توجه داشت كه بند باتوم به طرز مناسبی به دور مچ انداخته شود تا انگشتان دست زياد تحت فشار نبا شند. همچنين طول باتوم مي تواند متناسب با قد افراد و بسته به صعود يا فرود تنظيم شود.
3- به هنگام صعود از حركت در مسيرهای شن اسكی بايد پرهيز كرد چرا كه با صرف انرژی زياد مسافت كمي پيموده مي شود.ولی در عوض به هنگام فرود در صورت وجود شنسكي در مسير به علت راحتي وسرعت در امر فرود مي توان از اين گونه مسيرها استفاده كرد.البته بايد به ياد داشته باشيم كه در هنگام فرود از اين مسيرها همواره پاشنه پا روی زمين قرار گيرد . همچنين به خاطر بسپاريم كه در هنگام فرود متناسب با ميزان شيب ، زانو ها را خم كرده و به صورت حالت فنری مانند به سمت پايين حركت كنيم.
4- تنفس صحيح موجب مي شود كه سلولهای بدن به اكسيژن كافی دسترسی پيدا كنند و بدن در توليد انرژی با مشكلی مواجه نشود. البته عواملی چون ارتفاع ، ميزان رطوبت هوا وتعريق بدن ، دما ، شيب ،آمادگی جسمانی و... بر نحوه تنفس وكيفيت آن تاثير مي گذارد. توصيه مي شود تا حد امكان دم از طريق بينی و بازدم از طريق دهان صورت پذيرد. چرا كه بينی به خاطر ساختار آن هوای بيرون را مرطوب ودر زمستان گرم كرده وبه سمت ريه ها هدايت مي كند و بدين ترتيب مانع از آسيب ديدن به ريه ها مي شود. البته در هنگام فعاليتهای شديد ورزشی مي توان از دهان به همراه بينی برای تنفس استفاده كرد. همچنين بايد هر چند وقت يكبار با فشار هوای درون ريه ها را خارج كرد تا بتوان از حجم هوای مرده داخل ريه ها كاست و اكسيژن جايگزين آن كرد.
5- در كوهنوردی جمعی عواملي سرپرست ، راهنما و جلودار و هماهنگي اين سه با هم در موفقيت يك تيم بسيار مهم است. راهنما بايد به توجه به توانا ييهاي افراد وزمان مسير مناسبی را انتخاب كرده، جلودار نيز سرقدمهای مناسبی داشته باشد و درنهايت سرپرست با هماهنگی های لازم باراهنما ، جلودار وعقب دار ونيز اعضای گروه بتوانند صعود وفرود موفقی داشته باشند.
6- بهتر است شيب هاي بالاي 20 درجه بصورت زيگزاگي صعود شود. البته هر چه شيب بيشتر مي شود بايد زاويه بين دوخط زيگزاگ كمتر وطول مسير زيگزاگ باتوجه به پهنای مانور بيشتر مي شود.
7- نوع حمل كوله پشتی وميزان بار نيز در انجام يك كوهنوردی موفق نقش بسزايی دارد. اگر بار بيش از توانايی فرد كوهنورد باشد در مدت زمان كوتاهي خسته شده وبركمر وستون فقرات وی صدماتی وارد مي شود. همچنين نوع كوله پشتی نيز بسيار مهم است كه بايد با قد افراد وحتی جنسيت افراد متناسب باشد وبتواند با تقسيم بار به تمام قسمتهای بدن ( بيشتر برروي گودی كمر) كمترين فشار را وارد كند.
به زانوهايتان فشار زيادی نياوريد تا بتوانيد يک عمر از کوهنوردی لذت ببريد.
تعريف کوه گرفتگی:
حالتی که در اثر افزايش ارتفاع و فعاليت شديد بدنی در شخص بوجود مياد. مهمترين علائم کوه گرفتگی عبارتند از:
1- از دست دادن اشتها 2- افزايش غير طبيعی ضربان قلب و دم و بازدم 3- تنگی نفس 4- اختلال در سيستمگوارشی 5- سردرد شديد6- قرمز شدن چشم ها 7- عدم تمرکز حواس 8-کاهش بينايی و شنوايی 9- تنفش شينستوکی (chyne-stoke) که علامت ارتفاع زدگی حاد است؛ تنفس به يکباره شديد شده و بعد از چند ثانيه به حالت اول برميگردد.
پيشگيری از ارتفاع زدگی:
مهم ترين راه پيشگيری از ارتفاع زدگی، انجام تمرينات ورزشی مستمر و کسب آمادگی لازم برای صعود های دشوار است. تمرينات ورزشی(به خصوص تمرينات هوازی که به صورت مداوم انجام شود) باعث خو گرفتن بدن به تغييرات ذکر شده، افزايش ميزان گلبول های قرمز در خون، هماهنگی ماهيچه ها با دستگاه گردش خون و نيز افزايش سطح کربوهيدرات در ماهيچه ها ميشود که مجموع اين عوامل باعث پيشگيری از ارتفاع زدگی خواهد شد. اما در طول برنامه های کوهنوردی نيز ميتوان با رعايت نکاتی از ارتفاع زدگی جلوگيری کرد:
1- راه پيمايی گام به گام بهترين کار برای تطبيق تدريجی با ارتفاع است. از انجام حرکات تند و انفجاری در کوهستان خودداري کنيد. نفس نفس زدن نشانه اين است که بيشتر از توانتان داريد فعاليت ميکنيد.. در اين صورت حرکت خود را آهسته تر کنيد. عميق تر نفس بکشيد. برای نفس کشيدن به جای جلو دادن شکم، ديافراگم را به پايين بکشيد تا حجم بيشتري از ريه ها بوسيله هوای تازه اشغال شوند. قدم های خود را کوتاه برداريد. 2- اهميت برنامه غذايی پيش از برنامه کوهنوردی به مراتب بيشتر از غذايی است که در طول برنامه مصرف ميکنيد. در روز های قبل از برنامه غذاهای پر کربوهيدرات و پرچربی بخوريد. در عوض در طول برنامه غذاهای زود هضم و سبک تری را انتخاب کنيد. 3- اهميت آب را فراموش نکنيد. کم آبی بدن باعث غلظت خون و کم کاری کليه ها خواهد شد. آب را کم کم و در فواصل زمانی معين بنوشيد. به آب خود مواد قندی (به ميزان کم) اضافه کنيد. 4- روز قبل از برنامه به ميزان کافی بخوابيد. 5- مصرف توتون و الکل اکيداً ممنوع... در صورت ارتفاع زده شدن در درجه اول به استراحت بپردازيد. در صورت عدم بهبود از ادامه صعود جداً پرهيز کنيد. آب همراه با مواد قندی مصرف کرده و ارتفاعتان را کم کنيد.
براي مصرف دارو های ضد ارتفاع(مانند استازولاميد) و يا دارو های ديگر با پزشک يا شخص آشنا به اين امر مشورت کنيد. در صورت ادامه و يا بيشتر شدن عوارض، حتما به پزشک مراجعه کنید.